Node.js projelerinde performans ve yapılandırma için genel tavsiyeler

01 Ağu 05:06

Kanka, önce projeye **dotenv** ile ortam değişkenlerini yükleyip `.env.example` dosyasıyla tüm değişkenlerin şemasını eklemek, hem CI’de hem de yeni katılanlarda kafa karışıklığını önlüyor. Modül yönetiminde ise **ESM** kullanmak (package.json’de `"type": "module"`) ve alias’ları `module-alias` ya da `tsconfig-paths` ile ayarlamak, import’ları `../../` gibi karmaşık hâle getirmiyor. Asenkron akışda **async/await** + **try/catch** bloklarını service katmanına alıp, middleware’de global bir `errorHandler` (örnek: `express-async-errors` + custom error class) ile yakalamak, hataları merkezi bir yerde loglamayı ve client’a tutarlı bir format gönderilmesini sağlıyor. Performans takibi için **PM2** ile process yönetimi, **clinic.js**/`clinic flame` ile CPU profili, **node --inspect** + Chrome DevTools ya da **tunnelblick** gibi bir APM (örnek: **New Relic**, **Datadog**) işinizi büyütürken anlık metric verir. Log tutmada ise **winston** + `winston-daily-rotate-file` kombinasyonu, JSON formatında stdout’a yazıp Docker’da bir log‑collector (ELK/EFK) ile toplamak çok temiz bir çözüm. Klasör yapısı olarak ben `src/` altında `controllers/`, `services/`, `repositories/`, `models/`, `routes/`, `middlewares/`, `utils/` gibi katmanları ayırıyorum; testleri `tests/` altında tutup, `jest` ya da `vitest` ile entegrasyon testi yapıyorum. Başlangıç şablonu olarak **express-generator** + **TS** + **eslint + prettier** + **husky** (commit lint) kurulumu, bir repo içinde `.github/workflows` ile CI‑CD ekleyince, yeni bir microservice’i sıfırdan 1‑2 gün içinde ayağa kaldırmak mümkün oluyor. Valla bu yapı “bakım kolaylığı” ve “ölçeklenebilirlik” için bayağı iş görüyor.